heet vanaf nu
2018
29
aug
door
Ingrid Hummel
1437
3
0

Hullie en zullie

Zij links, wij rechts in de koffiekamer. Zij achter de doeken, wij ervoor. Zij van de armsteunen, wij van de beensteunen. Zij van het zitten, wij van het staan.

Get the picture?? Zij van de anesthesie en wij van de chirurgie. Hullie en zullie.

Met zijn allen zo dicht bij elkaar en tegelijk ook zo gescheiden.

Terwijl zij met de patiënt binnenkomen en ploeteren met alle pompen en steunen, zitten wij op een kruk de administratie te doen. En wanneer wij een ontplofte ok opruimen en schoonmaken, staan zij met de volgende patiënt voor de deur te wachten.

Ok, misschien een beetje overdreven beeld wat ik schets, maar hé, dat leest nu eenmaal lekkerder voor mijn blog:) 

Maar alle gekheid op een stokje, het is wel een fenomeen wat ik al op meerdere afdelingen ben tegengekomen.
Ik help jou niet omdat jij mij niet helpt en jij helpt mij niet omdat ik jou niet help. Van dat soort werk..

En daar begrijp ik echt helemaal niks van. We hebben met zijn allen toch één collectief doel: het leveren van goede zorg aan de patiënt. Gewoon, met elkaar.

Ik vraag me ook regelmatig af hoe het komt dat de anesthesie en de chirurgie vaak 2 aparte groepen blijven. En volgens mij heb ik het antwoord daarop gevonden: Kennis en begrip. En dan vooral het gebrek daaraan. Weten wat de ander doet, en waarom.

Want heel eerlijk gezegd begrijp ik ook niet zo heel veel van die anesthesie. Merkwaardig met een man als anesthesiemedewerker, maar we hebben het tijdens het eten nu eenmaal over heel andere dingen. Over wanneer onze dochter nu eindelijk eens op tijd gaat slapen bijvoorbeeld.

Tuurlijk, ik weet ook wel dat je voor een algehele anesthesie een slaapmiddel, pijnstiller en in sommige gevallen een verslappertje nodig hebt, en een brady- en tachycardie hou ik ook nog wel uit elkaar, maar hoe het nu zit met het uitwassen van Sevofluraan…. schiet mij maar lek.

De stage die je in je opleiding loopt bij je collega's aan de andere kant van de doeken, zouden we naar mijn mening dan ook ieder jaar moeten doen. Even een weekje in elkaars keuken kijken. Gezellig en heel leerzaam!

Ben heel benieuwd of er afdelingen zijn waar dit al gebeurt..



Deel dit artikel
3 keer gedeeld
reageer

Ingrid Hummel

Met mijn neus voor nieuws, enthousiasme en ervaring als operatieassistente in zowel diverse ziekenhuizen als zelfstandige behandelcentra, houd ik jullie, als redacteur van OK Visie, graag op de hoogte van de laatste ontwikkelingen op ok-gebied.
Daarnaast ben ik het gezicht van 'in the picture', vrouw van Martijn, trotse moeder en fanatiek gezelligheidstennisster.

bekijk al mijn blogs >
nog geen reacties geplaatst
...

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Reactie*

Naam*

E-mail*

Plaats reactie >