heet vanaf nu
2018
24
okt
door
Carol Timmer
601
7
0

Misbaar

De tijd is zwanger van het nieuwe, zonder te kunnen baren. Het lijkt wel of grote problemen mensen en ook organisaties, creatiever maken. De operatiecentra ervaren een tekort aan personeel waardoor operatiekamers sluiten en wachtlijsten oplopen. Dit biedt individuele operatiemedewerkers de kans om eens goed na te denken: 'wat heb ik te bieden en wat ben ik waard op de personeelsmarkt met een groot tekort aan vakbekwame operatiemedewerkers?'

Deze tijd van schaarste is rijp voor een goed gesprek met je leidinggevende over je eigen 'gedroomde' toekomst en over (betere) betaling voor jouw arbeidsprestaties. Komen jullie er samen niet uit? Dan is het misschien een mooi moment om eens rond te kijken hoe je je werkplezier wel kan vergroten en tegen welke prijs je jouw arbeidsinzet kunt verkopen als ZZP'er of via een uitzendbureau.

De laatste maanden zie je de overheid en tal van organisaties op het terrein van de zorg komen met 'belegen' oplossingen die we al uit de afgelopen decennia kennen. De overheid start wederom een grote campagne welke de zorg voorstelt als mooi en zinvol werk en waar je hard nodig bent. Personeelstekortbestrijding wordt aangepakt met de terminologie van een loodgietersbedrijf: hogere instroom, zijinstroom, lagere uitstroom en minder regeldruk. Maar het blijft dweilen met de kraan open, want de voorspelde tekorten aan personeel binnen de gezondheidszorg zijn enorm. Inmiddels bieden de ziekenhuizen hun personeel premies om een nieuwe collega aan te brengen of om zelf nog enkele jaren te blijven zitten waar je zit en je niet te verroeren.
De huidige tekorten zijn er niet omdat nu te weinig voor de operatiecentra opgeleid wordt, maar omdat we dat in het verleden te weinig hebben gedaan. De overheid en het management van zorginstellingen zouden er goed aan doen om eens goed te kijken naar tuinders in het Groene Hart die regenwater in reservoirs verzamelen als het veel regent en bij droogte uit de opgebouwde watervoorraad putten. Misschien dat deze methode de zorg kan helpen om uit de varkenscyclus te komen door in tijden van economische neergang veel zorgpersoneel op te leiden als menskracht volop beschikbaar is op de arbeidsmarkt.
Deze 'creativitijd' vraagt om andersoortige oplossingen dan meer van hetzelfde. Dat kan zijn door zorgverleners te helpen nieuwe technologie te omarmen en deze in te zetten ten behoeve van de zorg in plaats van zich er tegen af te zetten.

Hoe hoger van jaren, hoe trager van baren.
Het is ook een prachtige tijd voor allerlei organisaties van zorgberoepen om zich te profileren en om hun aantrekkelijkheid als gesprekspartner voor de overheid en werkgevers te verhogen. De beroepsvereniging V&VN liet in 2017 een arbeidsmarktonderzoek uitvoeren naar het personeelstekort in de zorg en de mogelijke oplossingen vanuit de werkvloer. De Landelijke Vereniging van Operatieassistenten komt na vergeefse waarschuwingen in 2017 aan de toenmalige Minister van VWS mevrouw Schippers, nu met een 'Actieplan Tekorten OK en Erkenning beroep Operatieassistent.'

Ook de Nederlandse Vereniging Leidinggevende Operatieafdeling presenteert in samenspraak met de Hogeschool NCOI een aspirant-trainee programma operatiecomplex als onderdeel van HBO Complexe Zorg. Onder verwijzing naar de hoge nood zoals arbeidsmarktkrapte, fuikfuncties, teveel soft skills en dergelijke, wordt het 'ei van Columbus' gepresenteerd: we moeten in deze tijd van nood en urgentie snel aan de slag met het leerplan Complexe Zorg 2025. Merkwaardig, want het is een vijfjarige opleiding zodat de eerste afgestudeerden in 2024/2025 op de arbeidsmarkt beschikbaar komen. Het is de zoveelste opleidingsroute welke de student aan het einde van de opleiding een dubbele diplomering oplevert; namelijk het hbov-getuigschrift en een hbo-diploma in een van de beroepsdomeinen binnen de Complexe Zorg. Leerplan CZ2025 is een ogenschijnlijk ambitieus plan geworden met veel 'kretologie' als: zelfbegeleiding, flexibele instroom, drill & practice, zelfleren, onderwijsswitchers en dergelijke. Ook worden zorginstellingen verleid om te participeren aan opleiden via deze route, door het 'nastreven' van FZO-bekostiging.

Het lijkt er op dat vooral de Hogeschool NCOI de instroom van een nieuwe doelgroep wil veilig stellen en het CZ2025 programmateam (i.o.) de kans schoon ziet om ambitieuze plannen te lanceren. Jaren geleden zagen de zorginstellingen al eens de oprichters van de opleiding Bachelor Medische Hulpverlening (BMH) langskomen die breed de kansen en behoefte aan deze beroepsgroep, overal in het land naar voren brachten. Het was toch vooral de behoefte van een aantal hogescholen om een nieuw opleidingsproduct in de markt te zetten. Een groot aantal BMH-studenten werd hier uiteindelijk de dupe van. Dit omdat het werkveld niet zat te wachten op weer een nieuw beroep in de gezondheidszorg, geen stageplaatsen bood aan studenten van de BMH-opleidingen en het niet mogen uitvoeren van voorbehouden handelingen door BMH'ers.

Mijn (ongevraagd) advies aan de 'drie musketiers' die de bedenkers en trekkers van CZ2025 zijn, is om zich aan te sluiten bij programma 'CZO Flex Level'. Dit is een breed gedragen (Actiz, AZN, CZO NFU, NVZ, VBG en V&VN) en door het ministerie van VWS voor minimaal één jaar gesubsidieerd initiatief. Het doel is om te komen tot een modulair stelsel van functiegerichte (vervolg)opleidingen dat met de veranderingen in de zorg kan meebewegen. Deze opleidingen rusten de professional op het juiste moment toe met precies genoeg
praktijkgerichte competenties, rekening houdend met hetgeen hij reeds verworven heeft en met civiel effect.

Aansluiten behoedt misschien het CZ2025 programmateam voor het maken van dezelfde fout als bij de opleiding BMH; de initiatiefnemers bedenken vol enthousiasme een flitsend plan achter de tekentafel, doen aan namedropping door het hele land, maken prachtige en inspirerende folders, slagen er wellicht in om te starten met een aantal wat naïeve of eigenwijze zorginstellingen en een op groei van het studentenaantal beluste particuliere onderwijsinstelling, om dan te ontdekken dat er niet is nagedacht over waar de stages gelopen moeten worden en voor welke functies er wordt opgeleid.

Afrikaans spreekwoord: Alleen ga je sneller, samen kom je verder.

Zie ook:
https://www.v-b-g.nl/2018/10/19/vbg-themamiddag-11-oktober-2018-met-downloads/

Deel dit artikel
7 keer gedeeld
reageer

Carol Timmer

Momenteel werk ik als opleidingsadviseur bij de VUmc Academie in het domein ‘Praktijkleren, opleiden en ontwikkelen’. Hier houd ik mij voornamelijk bezig met het verder ontwikkelen van klinisch redeneren, werkplekleren en werkbegeleiding.

bekijk al mijn blogs >
nog geen reacties geplaatst
...

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Reactie*

Naam*

E-mail*

Plaats reactie >