heet vanaf nu
2019
10
mrt
door
Willem E.A.J. Scheepers
761
9
0

Werkgerelateerd Verzuim Kost € 8,7 miljard…..

Dat bedrag is per jaar en geldt voor alle werkgevers in ons land, niet alleen voor de Zorg; ‘gelukkig’. ‘De arbeidsomstandigheden van werknemers zijn overwegend stabiel, maar de psychosociale belasting neemt toe.’ concludeert TNO in de vorige maand verschenen ARBOBALANS 2018, een ‘balans’ waarin de berekening van deze € 8,7 miljard wordt toegelicht.

In dit onderzoek meldt 16% van de werknemers dat zij burn-out klachten hebben. Overigens, medewerkers in vaste dienst blijken daarvan meer last te hebben dan flex-medewerkers. Hoe dan ook, dat een al-dan-niet-onderkende burn-out de inzet van medewerkers en het resultaat dat zij (kunnen) leveren beïnvloedt, mag duidelijk zijn. Zo niet, dan zijn het wel de verzuimkosten waarmee de organisatie wordt geconfronteerd die dit inzicht geeft.

‘De reden achter het werkgerelateerde verzuim is in 50% van de gevallen psychosociale arbeidsbelasting (PSA). Door de gemiddeld lange duur van het verzuim wordt 57% van de verzuimdagen en 62% van de verzuimkosten door PSA veroorzaakt. Psychosociale arbeidsbelasting (PSA): het gaat hierbij om werkdruk, werkstress, emotioneel te zwaar werk, te moeilijk werk, problemen met de leiding of werkgever en problemen met collega’s of klanten.’

‘Werkdruk kan ook ontstaan doordat de kwalificaties en de competenties van het personeel niet (meer) passen bij de eisen die het werk aan hen stelt. Een goed overzicht van de benodigde competenties en de aanwezige competenties is de basis van een personeelsontwikkelingsplan. Een goed inwerkprogramma zal ervoor zorgen dat nieuwe werknemers snel over de benodigde vaardigheden beschikken.’ stelt de Stichting van de Arbeid in de publicatie Handreiking Psychosociale arbeidsbelasting (PSA). Houd daarbij rekening met de vergrijzing van de beroepsbevolking, met het feit dat je als medewerker vervolgens snel ‘te oud’ bent, en het is niet lastig te voorspellen dat PSA onder de beroepsbevolking verder zal toenemen. Wat te doen?

‘Duurzame inzetbaarheid!’, hoor ik je zeggen. Duurzame inzetbaarheid als oplossing van arbeidstekort, arbeidsinzetbaarheid maar ook van verzuimkosten die ‘gierend uit de klauwen lopen’. Dat zou kunnen: werk, werkomstandigheden, werktijden, opleiding, stijl van leidinggeven e.d. aanpassen als werkgever om zo lang mogelijk te kunnen profiteren van de medewerker. Mooi, maar zodra ‘duurzame inzetbaarheid’ op de agenda staat lijkt er steeds voorbij te worden gegaan aan een essentieel thema nl. veiligheid. Kun je als werkgever voor je medewerkers een veilige omgeving creëren?

Voor het thema veiligheid zijn er dan 3 ‘gradaties’ namelijk:

  • Fysieke veiligheid: een veilige werkomgeving;
  • Sociale veiligheid: onderlinge steun;
  • Psychologische veiligheid: de organisatie is c.q. de leidinggevenden zijn te vertrouwen.
Met name aan dat laatste lijkt het bij (te) veel werkgevers te ontbreken. Het is niet dat leidinggevenden helemaal niet te vertrouwen zijn, maar zij bieden hun medewerkers onvoldoende om er op te kunnen vertrouwen dat zij nog voor geruime tijd in hun organisatie duurzaam inzetbaar zullen en kunnen zijn. Dat geeft vragen als: wat is de Visie van de organisatie? Wat is de Missie c.q. toegevoegde waarde van de organisatie? En: wat is mijn rol, als medewerker, hierin?
Blijft voor hen die onduidelijkheid bestaan dan draagt ook dat bij aan de psychosociale arbeidsbelasting van de medewerker. Dat vervolgens in 2019 het bedrag van € 8,7 miljard aan werkgerelateerd verzuim wordt overschreden, is dan nog onze minste zorg.

Willem E.A.J. Scheepers

Deel dit artikel
9 keer gedeeld
reageer

Willem E.A.J. Scheepers

Willem E.A.J. Scheepers, universitair docent en practitioner Strategisch Human Resources en Robotica Management.

bekijk al mijn blogs >
nog geen reacties geplaatst
...

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Reactie*

Naam*

E-mail*

Plaats reactie >