We kijken de hele dag naar data. Maar leren we er eigenlijk wel van?
Hoe vanzelfsprekend is het dat we als anesthesiemedewerkers en anesthesiologen naar de monitor kijken en luisteren? Eigenlijk doen we dat continu. We volgen trends, reageren op veranderingen en nemen voortdurend beslissingen op basis van wat we zien. Hartfrequentie, saturatie, capnografie, compliantie, gasconcentraties en beademingsdrukken vormen samen een verhaal over de patiënt, en we vertrouwen erop dat we dat verhaal goed kunnen lezen.
Dat vertrouwen is terecht, want dankzij al die informatie kunnen we veilig anesthesie verlenen. Maar wat gebeurt er eigenlijk met al die data zodra de patiënt de operatieafdeling verlaat?